Brautruðningur

Í vetrarhörkunni um daginn datt mér í hug hve dásamlega gaman það gæti verið að vinna hluta úr degi (eða heilan dag) á litlu snjóruðningstæki sem ryður gangstíga. Það hlýtur að vera þakklátasta starfið að ryðja öðrum braut.

Sufjan

hefur verið í eyrunum á mér undanfarið eitt og hálft ár. Þegar ég hleyp, geng og strunsa, lafmóð og sveitt um stræti Kópavogs. Hér er eitt af lögunum. Mæli með honum og Illinois.

Þegar Kiddi segir: ,,Þær mættu áðan vinkonur þínar" eða ,,Þær eru komnar, vinkonur þínar" þá veit ég að hann er að tala um gæsirnar sem eru farnar að venja komur sínar í garðinn. Núna liggja þér makindalegar í snjónum, mæna öðru hverju upp að svölunum. Það hljóta að vera fleiri en ég sem missa mola fram af svölum.

Á kvöldum eins og þessu er fátt betra en ljóðalestur undir leslampa. Hægt að fá þrusugóðar ljóðabækur á nýjum vef Nykurs: www.nykur.is

Mig grunar að sunnudagsbíltúr

Björns Bjarnasonar hafi verið upp í Efstaleiti, þar sem hann ræddi við ýmsa hljóðnema. Fréttatími útvarpsins kl. 18 bar þess greinilega merki.

Bara rétt til að gægast með höfuðið inn um gættina vildi ég benda þér á (þegar þú gægist hingað inn), að þrátt fyrir frosthörkur, er daginn farið að lengja!! Júhúúúú!!!!

Gleðilegt nýtt ár

Hér hefur verið rólegt að undanförnu. Upp úr jólapökkum gægðust tvær mjög góðar bækur sem ég las af áfergju yfir hátíðirnar. Fyrst las ég söguna um Bíbí og las hana eins og hverja aðra spennusögu fram á nótt. Síðan tók við Þúsund bjartar sólir og þegar ég lauk lestrinum fylltist á miklu þakklæti til þýðandans að koma þessum fjarlæga heimi til mín á íslensku. Þýðingar eru lífsnauðsynlegar fyrir menningu okkar og þýðendur eins og huldufólk sem laumar gulli í vasa fólks. Fyrir jólin náði ég að næla mér í Sandárbók Gyrðis Elíassonar á bókasafninu - bókin er rosalega góð og góð áminning um að framvinda og flókin flétta eru ekki alltaf nauðsynleg.

Síðasta laugardag prufaði ég að fara í svokallað "svett" með vinkonu minni (sjá lýsinguna hjá Sollu jöklasól) sem var einstök upplifun. Við sátum sem sagt í 3 klst. í tjaldi þar sem vatni var ausið á rauðglóandi steina og maður svitnaði heilu úthafi í fimm lotum. Þetta væri ég alveg til í að gera aftur, kannski svona einu sinni á ári.


Hversdeginum var tekið fagnandi í gær og framundan heil vinnuvika og lífið komið í gamla taktinn sinn. Framundan er mikil vinna þar sem enn eina ferðina er ég að álpast í fjarnám með fullri vinnu og öllum þeim pakka. Nú er ég að rýna í Færeyingasögu og mun velta mér upp úr öðrum eins kræsingum næstu mánuðina.

Gleðileg jól

Spennan var svo mikil á aðfangadag hjá skottunni að hún hvatti móður sína allan daginn til að fara nú að elda kvöldmatinn. Því hún vissi að pakkarnir koma á eftir matnum. Í fyrsta skipti í langan tíma var hún búin með matinn sinn á undan foreldrunum. Og hvatti foreldrana óspart áfram um að klára nú matinn sinn. Síðan var farið í pakkana og óhætt að segja að þemað í ár hafi verið bleikt með prinsessuívafi. Á jóladag og annan í jólum voru síðan jólaboð um allar trissur og mjög gaman að hitta fjölskylduna og borða góðan mat. Þökkum kærlega fyrir okkur - fyrir alla pakkana, matinn og jólakortin!!

Framundan

er m.a. upplestur hjá MFÍK sem er skammstöfun á Menningar- og friðarsamtök íslenskra kvenna. Það er eflaust mjög göfugur félagsskapur og mér líst vel á hópinn sem les upp næsta laugardag. Sjá hér.

Fjölmennið!

Það var óneitanlega hressandi í gærmorgun þegar ég hljóp úr leikskólanum eftir að hafa kysst dótturina bless og settist inn í drossíuna. Í útvarpinu var Úlfhildur Dagsdóttir að tala um bókmenntagönguna sem verður einmitt í dag kl. 14, sjá hér. Og þegar ég hélt af stað inn í kaldan og svartan morguninn sagði hún frá því að í upphafi göngunnar verður lesið úr ljóðabók sem ekki hefur mikið borið á. Þar voru komnir Fjallvegir í Reykjavík.

Það gleður textahöfund þegar textar hans gleðja aðra.

Berrassaður

pylsusali veður uppi í nýjasta hefti Tímarits máls og menningar, þökk sé mér. Áhugasamir næli sér í eintak.

Er þessa mínútuna að uppgötva hljómsveit sem er nokkuð svöl - tékkið á blóðflokknum eða Blooodgroup.

Skráningarskrímslið

óskar þjóðinni til hamingju með daginn. Sem sagt í vinnunni skrái ég alla nýja höfunda, öll ný lög, allan flutning í útvarpi, sjónvarpi, tónleikum, jarðarförum...., alla nýja diska og fleira ásamt samstarfsfólki. Íslensk tónlist og reyndar líka stundum erlend er líf og yndi skráningarskrímslisins.

Upplestrar framundan!

Næsta sunnudag mun ég lesa upp úr nýju bókinni á Bókasafni Kópavogs, sjá hér: http://www.bokasafnkopavogs.is/frettirpage.asp?ID=1359

Miðvikudaginn 14. nóvember verður síðan upplestur á Bókasafni Hafnarfjarðar í tilefni Norrænu bókasafnsvikunnar. Þemað í ár eru ,,sterkar kvenímyndir" enda 100 ár frá fæðingu Astridar Lindgren. Nánar auglýst síðar.
Sama kvöldið verður reyndar Þórðarvaka á Sólon þar sem mörg skemmtileg skáld munu stíga á stokk - líka nánar auglýst síðar.

Annars hef ég sett upp kynjakvótagleraugun þegar ég horfi á Kiljuna - í síðasta þætti voru bara karlmenn viðmælendur og líka í þeim þar síðasta ef ég man rétt (fyrir utan Kolbrúnu) - í næsta þætti mun Kristín Svava vera fulltrúi kvenkynsins - ,,Stattu þig stelpa!"

Fyrir röð tilviljana

sátum við Helga vinkona mín á tónleikum Rúnka Tjúll í Laugardalshöllinni í gærkvöldi og skemmtum okkur vel.

Margir góðir slagarar voru teknir og bakraddirnar stóðu sig alveg jafn vel og allir aðrir söngvarar kvöldsins. Oft er gaman að fylgjast með hvenær bakraddirnar þurfa að góla og hvenær ekki. Ef ég mundi vilja frysta einhverjar 2 sekúndur af tónleikunum þá er það andarakið sem Jóhann Helgason (bakraddasöngvari kvöldsins) stóð í myrkrinu á sviðinu með putta í öðru eyranum og gólaði ,,nýrnakast" úr laginu ,,Harð snúna Hanna".

Þegar Gylfi Ægis kom og tók ,,Stolt siglir fleyið mitt" hvaflaði að mér að auðvitað kæmi þetta lag til greina sem þjóðsöngur (í ljósi textans í viðlaginu) en síðan hef ég hugsað málið betur og komist að raun um að það er ekki sniðugt.

Sem sagt skemmtilegir tónleikar þar sem Rúnki var sannkallaður Herra rokk.

Þá

er Fréttablaðið búið að afgreiða ritdóm með stæl. Nóg komið af ritdómum og vonandi verða þeir ekki fleiri, maður getur verið mjög sáttur við 5 dóma og ekki allir sem fá dóma svo víða. Fyrstu viðbrögð við Fréttablaðs dóminum var að senda dómaranum kúamykju í pósti en síðan las ég þennan texta úr góðri bók:

Er ég að sóa tíma mínum og orku í að berjast gegn aðstæðum sem ekki eru svo merkilegar að ástæða sé til að gefa þeim gaum? Ég ætla ekki að láta ímyndunarafl mitt gera smávægilega örðugleika að miklu vandræðum. Ég ætla að reyna að gera mér ljósa grein fyrir aðstæðunum og gefa þeim ekki meira vægi eða veita þeim meiri athygli en þær verðskulda...

Og ég læt nægja að senda dómaranum góða strauma og sendi mér og bókakorninu ennþá fleiri. Stundum eru dagar manns fullir af lúxusvandamálum og alltaf gott að átta sig á því.

Síðasta laugardag kom ritdómur um nýju bókina. Ekki upplífgandi sá dómur en Þröstur Helgason hefur fullan rétt á sínum skoðunum.

Síðasta mánudag kom hins vegar dómur í Íslandi í dag á Rás 2 þar sem Jón Yngvi Jóhannsson kom með ritdóm sem var meira að skapi höfundarins - hér má sjá síðu þar sem dómurinn birtist: http://blogg.visir.is/gagnrynandinn

Krydd dagsins

er kóríander. Keypti ferskan kóríander í gær (í fyrsta skipti á ævinni) og brytjaði laufin út í dýrindis pastarétt kvöldsins. Og ég er ástfangin!

Hélt lofræður um kóríander yfir hausamótunum á vinnufélögunum í dag og síðan smurði ég (af stakri tilviljun) kóríander pestó yfir brauðið. Hér er fróðleikur um jurtina.

Nú verður kóríander rifinn yfir kvöldmatinn næstu tvær vikur eða svo.

Á milli tarna rýni ég í bækur.

Frá því á vormánuðum hef ég lesið þessar ljóðabækur sem ég mæli hiklaust með: Hnattflug eftir Sigurbjörgu Þrastardóttur; Á stöku stað með einnota myndavél eftir Árna Ibsen og Sumir láta eins og holdið eigi sér takmörk sem er frábært bók eftir Véstein Lúðvíksson. Þar sem ég er líka svo heppin að eiga eintök af þessum bókum geta ættingjar, vinir og kunningjar fengið þær lánaðar.

Þessa stundina er ég bæði að lesa Dýrðlegt fjöldasjálfsmorð eftir Arto Paasilinna sem er full af finnskum svarthúmor og Borg eftir Rögnu Sigurðardóttur sem kemur skemmtilega á óvart.

Undir þeim bíða Ágrip af sögu traktorsins á úkraínsku eftir Marinu Lewycka og Frá gósenlandinu eftir Kirsten Hammann - en báðar voru gestir Bókmenntahátíðar í þessari viku (og ég sá þær báðar lesa upp í Iðnó). Ennþá fleiri bíða á eftir þeim og þýðir lítið að tíunda það heldur betra að slíta sig frá tölvunni yfir í bækurnar.

Veðurkróna

Eftir að hafa hlustað á ófáar vangaveltur í fjölmiðlum um óhagstæðar sveiflur íslensku krónunnar þá gerði ég uppgötvun í miðjum eldhúsverkum. Íslenska krónan er einfaldlega eins og íslenska veðrið. Alltaf að breytast og óútreiknanleg.
Í framhaldi fór hausinn á mér að fabúlera um að kannski hefur veðrið þessi áhrif á krónuna eða krónan þessi áhrif á veðrið. Auðvitað getum við hent krónunni út í vindinn og tekið upp evru en við getum ekki losað okkur við veðrið. Verst að geta ekki fengið krónufræðinga sem spá í sveiflurnar fram í tímann eins og veðurfræðingar spá í loftþrýsting og millibör.

Þegar hver millinn á fætur öðrum kemur og segir að krónan sé ómöguleg veit ég ekki alveg hverju ég á að trúa. Og spyr mig: getur verið að þeir sýni núna hjarðhegun? Byrjaði ein kindin að jarma og þá tóku allar hinar undir í kór?

Af speki

Stundum er gott að eiga Spakmælabókina þar sem má finna fræg og fleyg orð í gamni og alvöru. Því stundum þarf maður á speki að halda og í bókinni góðu er meira að segja hægt að finna glúrin spakmæli um verðbólgu. Við skulum vona að ég komist aldrei í þá aðstöðu að þurfa að nýta mér þann spakmælaflokk úr bókinni. Í ljósi útgáfubrölts sumarsins stenst ég ekki þá freistingu að birta þessi fleygu orð:

Að gefa út ljóðabók er eins og að kasta rósablaði
ofan af Mont Blanc
og bíða eftir bergmálinu.

ók. höf.