Tölvuvölva

Gleðilegt nýtt ár! Viðburðarríkt ár að baki. Skólastúss, tvær uppsagnir, Ameríkuferð og hundruðir góðra stunda með Freyju. Plötur ársins: Illinois með Sufjan Stevens og Garden með Zero 7. Bók ársins: Eyrbyggja. Tónleikar ársins: Nick Cave (ekki úr miklu að velja). Leiksýning ársins: Skoppa og skrítla (ekki úr miklu að velja). Maður ársins: Kiddilíus sem tók þá ákvörðun á árinu að hefja skólagöngu á því næsta.
Framundan er nýtt starf hjá STEF (þar sem ég verð lærlingur Urðar Nykursskálds), Þorrinn, febrúarafmælin öll og vaxandi birtuskilyrði seinnipartanna.

Í tengslum við fyrirsögnina verð ég að taka fram að orðið tölva er eitt best heppnaða nýyrði síðustu aldar en það er sett saman úr orðunum völva og tala. Orðið tölva beygist í öllum föllum með -ölv-í stofni. Hins vegar segja margir talva sem er einmitt áhugaverð áhrifsbreyting sem orðið völva varð fyrir fyrr á öldum. Í forníslensku beygðist orðið völva, völu, völu, völu (sbr. Völuspá, ekki völvuspá og reyndar með öðru hljóði en númtíma ö). Síðan varð hlutfallsbundin áhrifsbreyting frá orðum eins og gata sem varð til þess að völva varð vala í nefnifalli. Síðan varð útjöfnun beygingardæmis það sem viðskeytið -v- er alhæft og aftur varð hlutfallsbundin áhrifsbreyting frá orðum eins og gata sem leiddi til orðsins valva í nefnifalli. Orðið tölva hefur væntanlega þess vegna tilhneigingu til að beygast sem talva.
Þessi æsispennandi fróðleikur er bara til að minna mig á að 12. des. síðast liðinn skrópaði ég í próf sem leiðir til þess að næsta sumar mun ég liggja yfir fróðleik sem þessum og freista þess að taka mitt fyrsta sumarpróf. Og verð altalandi á víkingatungu (bókstaflega). En fram að vori læt ég skólabækur eiga sig.

Tsunami

Í dag eru tvö ár liðin frá flóðbylgjunni á Indlandshafi. Hér er ókláraður texti sem ég skrifaði í kjölfarið.

Með titrandi tsunami tár

Lítið rumsk á botninum og skrímslið vaknaði af dvala. Reis upp og æddi af stað í allar áttir, í einu. Öskraði niður í djúpið svo dimmt og svart að enginn heyrði nema næmir fiskar og dýr til stranda. Bungaðist yfir hafflötinn og þegar kom að landi setti það upp vegginn og skellti sér yfir allt sem á vegi þess varð. Gekk á land og murkaði lífið úr hverri tóru.

Á landakortinu eru dregnar öruggar línur milli lands og sjávar og tunglið togar hafið fram og til baka. En hafið gekk á land og át lítil börn, óheppna ferðamenn og fátækt bóndafólk. Sölumaður sólgleraugna hvítnaði með munninn fullan af sjó. Sóldýrkandi sá sólina aftur, liðinn. Kornabarn sveif með straumnum úr örmum. Sárfætt kona stóð í rústunum, leitandi ellefu barna sinna. Ellefu brosandi munna, tuttugu og tveggja dansandi fóta.

Áður en aldan kom sogaðist sjórinn frá landi. Þúsundir spriklandi fiska lágu á þurru landi og fólkið þeysti út að ströndinni, til að týna fiska og taka myndir. Til að ganga í opinn dauðann.

Ég týndi úrinu mínu, giftingarhringnum, skóm og sokkum. Ég týndi barninu mínu. Ég týndi lífi. Hef ekki ennþá fundið það, er í þann veginn að gefa upp alla von. Í þann veginn að týna líka voninni. Ég mun aldrei í lífinu gleyma táraflóðinu sem ég drukknaði í. Þeir sem stóðu og horfðu á okkur deyja dóu líka, lífsþorstinn hvarf og sorginn gekk á land og murkaði lífslöngun úr öllu kviku.

Heilar breiður af blómum. Þúsundir blóma á þúsund ofan. Með titrandi tár, sem tilbiðja guð sinn og deyja.

Kveðja

Til hamingju með jólin til ykkar beggja sem gægist hér inn. Ég gat ekki valið á milli þessara gömlu jólakorta, þau fá því bæði að fljóta með. Hafið það sem best með von um viturlegt bloggbull á nýju ári. Njótið og þakkið!

Vaskr maðr

Nú er höfuðið á mér að springa af fróðleik um Íslendingasögurnar. Prófið verður ekki fyrr en kl. 13:30 á morgun og eftir það byrjar jólaundirbúningurinn fyrir alvöru. Jólarykið hefur dreift sér um alla íbúð og kannski fær það bara að vera áfram, jólaryk er betri kostur en jólastress. Og nýlega tók ég þá viturlegu ákvörðun að vera ekki í skóla á næstu önn heldur setja kennsluréttindanámið á salt og leyfa því að súrna vel í einhvern tíma. Þá get ég notið þess að lesa allt sem tönn á festir og geta valið sjálf bókakostinn (ég fæ vatn í munninn).

Mig grunar að síminn minn sé hleraður. Það er alltaf einhver draugur á línunni, niðurbældur hósti. Stundum heyri ég andardrátt í miðjum allegorískum samtölum um veðrið. Við móðir mín erum alltaf jafn undrandi á því hvað veðrið er ólíkt í Keflavík og Kópavogi. Nú mun ríkissaksóknari eflaust biðja sýslumanninn hér í bæ að rannsaka málið - nú þegar ég hef tjáð grundsemdir mínar. Og ég mun biðja um gagn-hlerunarbúnað á símann.

Bergmál genesis

Upprisa Nykurs orðin að veruleika og fyrsta nykraða ljóðabókin komin út eftir langt hlé. Mæli með Endurómun upphafsins eftir ungskáldið Arngrím sem er líka hátíðlegur íslenskunemi (sem hefur vonandi lesið Mín káta angist eftir Guðmund Andra Thorson).

Mæli líka með öllum þessu óþekktu, örstuttu en bráðskemmtilegu Íslendingasögum með liggja í gömlum bókum á bókasöfnum um allt land. Las nýlega Króka Refs Sögu og mæli með henni.

Annars er ég sjá fyrir endann á svakalegri vinnutörn þar sem mörg hundruð blaðsíður af skemmtilegum útboðslýsingum áttu hug minn allan. Þar komu slökkvikerfi, yfirborðsfrágangur, kúlulokar og fleira kræsilegt við sögu og nauðsynlegur kokteill að blanda ljóðum og Íslendingasögum við lestur hvers dags.

Das Flugzeug fliegt morgens

Jaja - Frankfurt hier komme ich!! Fer með fullar töskur af fornritum með nútímastafsetningu. Rútan fer frá blikksmiðjunni kl. 4:15 á eftir. Og ég rétt náði ferðabókum um Suður-Þýskaland í Gerðubergi áðan. Mér finnst ég alltaf komin heim þegar ég stíg inn á bókasöfn. Og þegar ég stíg inn í flugstöðvarbyggingar fer maginn á flug. En þegar ég sný aftur heim eftir nokkra fjarveru finnst mér heimili mitt alltaf jafn undurfagurt og hreint. Þórðar saga Hreðu og Hrafnkels saga Freysgoða munu ylja mér í flugvélum og rútum. Þeir munu hjálpa mér að fikra mig eftir ókunnugri borg - das fremde Stadt!

Til hamingju með daginn, tungubrjótar og aðrir tann-bryðjendur!

Ég gerðist aldrei svo fræg að heimsækja Rockville. En keyrði þúsund sinnum eftir Miðnesheiði framhjá kúlunum. Einn dagðinn spurði ég mömmu hvað væri í kúlunum og hún tjáði mér að þar byggi Jón í Kúlunum sem tekur börnin sem borða ekki matinn sinn. Og þegar ég ólundaðist við fiskinn, hrognin eða lifrina þá var Jón í Kúlunum á næsta leiti. Ég sá hann alltaf fyrir mér sem stóran og feitan karl sem hljóp á ógnarhraða eftir hrauninu inn í Sandgerði að sækja matvonda krakka.
Ekki fyrir svo löngu keyrði ég Miðnesheiði og þá voru kúlurnar gufaðar upp. Og Jón með þeim. Kannski sestur að í Ameríkunni. Tyggjandi Wrigleys á götuhorni.

Þessi dama er hrærivélin í lífi mínu. Hrærir hjarta mitt. Fyllir út í lífið og hraðar gangi tímans. Hrærir hugsunum í aðra hringi en áður og dansar í endalausa hringi.

Þá er tími bókafíkilsins runninn upp! Vá hvað mig langar að smakka allt þetta nýja nammi! En eins og í fyrra þá kemst ég vart yfir annað en Bókatíðindin (sem gerir mig kjölfróða) og að snúast í kringum sjálfa mig.

Títt

Ósköp lítið að frétta. Næstu 5-6 vikurnar verður lokatörnin fyrir skólann og meira en nóg að gera á öðrum vígstöðvum. Skipti í gær um bás í vinnunni og baulaði inn í mér. Sagði upp áskrift af lottó og gerðist áskrifandi að veltukerfinu á www.spara.is. Stefni sem sagt á að verða rík með því að borga skuldirnar upp hratt - ekki með því að vinna í lottó. Það tók mig hálfa mínútu að gerast áskrifandi að lottó en til að segja sig úr áskrift þarf maður að skrá sig inn, finna uppsagnareyðublaðið, prenta það út, skrifa undir og skila því inn á næsta sölustað og þar mun það liggja í um 4 vikur þar til það verður sótt - en til að safna ekki upp gremju þá hringi ég þangað strax í fyrramálið og kvarta af stakri kurteysi.
Reyni að lesa Njálu á milli tarna á meðan upprifjun á Eyrbyggju bíður mín og lestur á Hrafnkels sögu og mörgum fleiri. En lykillinn að jafnvægi í stressinu eru bæn og hugleiðsla - mín uppskrift að sívaxandi hugrekki og lífshamingju!

Fréttatilkynning

Áhugafólk um sæskrímsli (eins og t.d. Nykur) og annað skepnufóður athugi þetta.

Tobacco Castello

Ferðin var frábær og of langt mál að segja alla ferðasöguna. Ferðaðist með Njólu og las Njálu í flugvélum. Sólin og sandurinn heilluðu í Viginia Beach og mannflóran var skemmtileg í Boston. Og alls staðar góður matur og nóg af honum.

Hef síðustu sex árin alltaf annars lagið leytað að uppáhalds-píputóbakinu hans pabba þegar ég er á flandri í útlöndum. Tóbakið kemur frá ítalíu og heitir Castello. Ég hef spurst fyrir í Barcelona, Kaupmannahöfn, London, Búdapest, Vín og núna síðast í Boston. Og það er hvergi fáanlegt.

Í tóbaksbúðinni í Boston kom eigandinn askvaðandi af lagernum þegar hann heyrði orðið castello innan úr búðinni. Hann upplýsti mig um að tóbakið er afar sjaldgæft en að Castello pípurnar séu hins vegar algengari. Að lokum mokaði hann sýnishorni úr krukku og leysti mig út með bæklingi og nafnspjöldum. Því ef pabbi vildi kaupa notaðar Castello pípur þá gæti hann reddað því. Fastakúnnar ráfuðu inn í búðina og kveiktu sér í stórum vindlum. Það var einhver horfinn sjarmi yfir þessari búð. Einhver sál sem finnst ekki í flóðalýstum verslunarkjörnum.

Vopnin kvödd, Jökla kvödd, ljósin kvödd

Það var gott að upplifa svartnættið á eigin skinni á þessum svarta degi. Pabbi hristi höfuðið með símtólið á eyranu þegar hann sagði mér áðan að stundum finnst honum aðrir lifa á annari plánetu en hann. Þegar hann var polli voru ljósin alltaf slökkt á þorpinu kl. 12 á miðnætti og kveikt aftur kl. 8 næsta morgunn. Mamma er að vinna til kl. 22 og við urðum sammála um að hún yrði að fikra sig heim með náttsjónina að vopni og hann ætlaði að ganga á móti henni (vonandi fóru þau ekki á mis í myrkrinu). Karlarnir frá Orkuveitunni sem þurftu að slökkva ljósin hafa kannski hrist höfuðið eins og pabbi.

Þegar ljósin voru loksins kvödd (tala ekkert um hinar kveðjurnar) fengu auglýsingaskiltin enn meiri athygli og á skýjuðum himninum sveimuðu flugvélar eins og stjörnur. Og svo tóku flugeldarnir við. Í myrkrinu er einhver dulin afhjúpun - heilög stund eða tryllt af ótta, allt eftir andlegu ástandi hverju sinni. Ég held við þolum illa myrkrið, viljum frekar horfa á stjörnuljós og flugelda en blikandi stjörnuhiminn. Rafsuðublind af skjáum.

Spenna

Það styttist ískyggilega í næsta mánudag. En þá fer ég með Bergljótu vinkonu minni á ráðstefnu leynifélagsins í Virginia Beach í Bandaríkjunum. Mér skilst að hið harða haust sé þegar komið upp að ströndinni með 27 gráðu hita - júhúu!! Ráðstefnan verður eflaust mikil upplifun og kærkomin reynsla! Í bakaleiðinni stoppum við nokkra daga í Boston og þyngjum ferðatöskurnar ef það reynist hagstætt. En sem sagt tvær úr tungunum á leiðinni í fyrstu Ameríkuferðina og mikil spenna byrjuð að magnast upp. Verst að ég er með örlítinn fyrirfram-aðskilnaðarkvíða frá dótturinni. Ætli við komum til baka í snjóþvegnum gallabuxum, með hamborgararass og rúllur í hárinu?

Tilvitnanir í Woody Allen sem ég fann á netinu.
Ótrúleg kaldhæðni á köflum.

I took a speed reading course and read War and Peace in twenty minutes. It's about Russia.
(Quote and Unquote)

If only God would give me some clear sign! Like making a large deposit in my name at a Swiss bank.
(Selections from the Allen Notebooks, New Yorker)

I sold the memoirs of my sex life to a publisher - they are going to make a board game out of it.

The only time my wife and I had a simultaneous orgasm was when the judge signed the divorce papers.

If you're not failing every now and again, it's a sign you're not doing anything very innovative.

There are two types of people in this world: good and bad. The good sleep better, but the bad seem to enjoy the waking hours much more .

Interestingly, according to modern astronomers, space is finite. This is a very comforting thought - particularly for people who can never remember where they have left things.

My love life is terrible. The last time I was inside a woman was when I visited the Statue of Liberty.

My parents were very old world. They come from Brooklyn, which is the heart of the Old World. Their values in life are God and carpeting.
(Woody Allen: Clown Prince of American Humor)

And my parents finally realize that I'm kidnapped and they snap into action immediately: they rent out my room.
(Woody Allen and His Comedy)

Á básunum allt í kringum mig eru alla jafna vélaverkfræðingar að teikna flóknar myndir af túrbínum og öðru kræsilegu (að ég held). Allir eru með þykkar bækur í hillunum frá námsárunum sem eflaust þarf stundum að grípa í. Þetta fékk mig til að hugsa hve gaman væri að hafa vinnu þar sem maður getur raðað námsbókunum upp (og ekki drukknað í þeim heima hjá sér). Þá væru hillurnar mínar fullar af trúartextum, Ágústínusi, Aristótelesi, Snorra Sturlusyni, málfræði, bókmenntasögu, Ingvari Sigurgeirssyni og Howard Gardner. En hvað væri ég að gera? Jú eflaust að teikna flóknar myndir af nýrri heimsendakenningu (sem liti út eins og túrbína).
Áðan setti ég námsbók um Excel í hilluna mína, afar stolt. Og minni mig á að við sitjum öll á básum eins og beljur og þráum ekkert nema hamingju og einhvern snefil af innri ró.

Freeze panes

Þegar ég sinni heilalausu tölvuverkefni í vinnunni þá kveiki ég á www.ruv.is og hlusta á útvarpssöguna Inferno í lestri Hjalta Rögnvaldssonar. Og set síðan reglulega á pásu og finnst eins og Hjalti bíði þolinmóður bak við skjáinn og haldi svo áfram þegar mér hentar.
Á kvöldin horfi ég sem fjarnemandi á upptökur úr tímum í Íslendingasögum og set kennarann á pásu þegar ég þarf eitthvað að sýsla. Blaðra í síma, fá mér súkkulaði og kveiki svo aftur á kennaranum þegar mér hentar. Nútíminn í öllu sínu veldi - og þegar ég fæ nóg af tækninni verð ég mér kannski úti um fjós og handrit og sest niður við lestur (við tólgarkerti á myrkum vetri).

Enn og aftur er ég sest í stofu 201 í Árnagarði. Hvenær ætli ég vaxi upp úr stofu 201? Ætli ég sé of sólgin í öll óvæntu hugrenningatengslin sem verða til í skólum? Í vetur verð ég með annan fótinn í íslenskum miðöldum og hinn í pappírsflóðinu sem fylgir Hellisheiðarvirkjun - skemmtileg blanda þar! Orðaforðinn mun samanstanda af köppum og valkyrjum íslendingasagna, íslensku máli að fornu (eins og það leggur sig), holutoppum, gufuskiljum, svörtu pípuefni og slatta af flönsum. Og auðvitað mun ég stunda þá forréttindavinnu að fá að bæta andlegt heilbrigði mitt og umburðarlyndi (ekki veitti af) og eiga gullmolastundir með erfingjanum.

Þá er búið að panta sumarbústað yfir eina hausthelgi. Enginn fær að koma með nema tölvan. Og kannski líka Sufjan, Sigurrós og fullir pokar af góðum mat. Og Músur. Heimsóknir og símtöl vinsamlegast afþökkuð þá sömu helgi.