Skráningarskrímslið

óskar þjóðinni til hamingju með daginn. Sem sagt í vinnunni skrái ég alla nýja höfunda, öll ný lög, allan flutning í útvarpi, sjónvarpi, tónleikum, jarðarförum...., alla nýja diska og fleira ásamt samstarfsfólki. Íslensk tónlist og reyndar líka stundum erlend er líf og yndi skráningarskrímslisins.

Upplestrar framundan!

Næsta sunnudag mun ég lesa upp úr nýju bókinni á Bókasafni Kópavogs, sjá hér: http://www.bokasafnkopavogs.is/frettirpage.asp?ID=1359

Miðvikudaginn 14. nóvember verður síðan upplestur á Bókasafni Hafnarfjarðar í tilefni Norrænu bókasafnsvikunnar. Þemað í ár eru ,,sterkar kvenímyndir" enda 100 ár frá fæðingu Astridar Lindgren. Nánar auglýst síðar.
Sama kvöldið verður reyndar Þórðarvaka á Sólon þar sem mörg skemmtileg skáld munu stíga á stokk - líka nánar auglýst síðar.

Annars hef ég sett upp kynjakvótagleraugun þegar ég horfi á Kiljuna - í síðasta þætti voru bara karlmenn viðmælendur og líka í þeim þar síðasta ef ég man rétt (fyrir utan Kolbrúnu) - í næsta þætti mun Kristín Svava vera fulltrúi kvenkynsins - ,,Stattu þig stelpa!"

Fyrir röð tilviljana

sátum við Helga vinkona mín á tónleikum Rúnka Tjúll í Laugardalshöllinni í gærkvöldi og skemmtum okkur vel.

Margir góðir slagarar voru teknir og bakraddirnar stóðu sig alveg jafn vel og allir aðrir söngvarar kvöldsins. Oft er gaman að fylgjast með hvenær bakraddirnar þurfa að góla og hvenær ekki. Ef ég mundi vilja frysta einhverjar 2 sekúndur af tónleikunum þá er það andarakið sem Jóhann Helgason (bakraddasöngvari kvöldsins) stóð í myrkrinu á sviðinu með putta í öðru eyranum og gólaði ,,nýrnakast" úr laginu ,,Harð snúna Hanna".

Þegar Gylfi Ægis kom og tók ,,Stolt siglir fleyið mitt" hvaflaði að mér að auðvitað kæmi þetta lag til greina sem þjóðsöngur (í ljósi textans í viðlaginu) en síðan hef ég hugsað málið betur og komist að raun um að það er ekki sniðugt.

Sem sagt skemmtilegir tónleikar þar sem Rúnki var sannkallaður Herra rokk.

Þá

er Fréttablaðið búið að afgreiða ritdóm með stæl. Nóg komið af ritdómum og vonandi verða þeir ekki fleiri, maður getur verið mjög sáttur við 5 dóma og ekki allir sem fá dóma svo víða. Fyrstu viðbrögð við Fréttablaðs dóminum var að senda dómaranum kúamykju í pósti en síðan las ég þennan texta úr góðri bók:

Er ég að sóa tíma mínum og orku í að berjast gegn aðstæðum sem ekki eru svo merkilegar að ástæða sé til að gefa þeim gaum? Ég ætla ekki að láta ímyndunarafl mitt gera smávægilega örðugleika að miklu vandræðum. Ég ætla að reyna að gera mér ljósa grein fyrir aðstæðunum og gefa þeim ekki meira vægi eða veita þeim meiri athygli en þær verðskulda...

Og ég læt nægja að senda dómaranum góða strauma og sendi mér og bókakorninu ennþá fleiri. Stundum eru dagar manns fullir af lúxusvandamálum og alltaf gott að átta sig á því.

Síðasta laugardag kom ritdómur um nýju bókina. Ekki upplífgandi sá dómur en Þröstur Helgason hefur fullan rétt á sínum skoðunum.

Síðasta mánudag kom hins vegar dómur í Íslandi í dag á Rás 2 þar sem Jón Yngvi Jóhannsson kom með ritdóm sem var meira að skapi höfundarins - hér má sjá síðu þar sem dómurinn birtist: http://blogg.visir.is/gagnrynandinn

Krydd dagsins

er kóríander. Keypti ferskan kóríander í gær (í fyrsta skipti á ævinni) og brytjaði laufin út í dýrindis pastarétt kvöldsins. Og ég er ástfangin!

Hélt lofræður um kóríander yfir hausamótunum á vinnufélögunum í dag og síðan smurði ég (af stakri tilviljun) kóríander pestó yfir brauðið. Hér er fróðleikur um jurtina.

Nú verður kóríander rifinn yfir kvöldmatinn næstu tvær vikur eða svo.

Á milli tarna rýni ég í bækur.

Frá því á vormánuðum hef ég lesið þessar ljóðabækur sem ég mæli hiklaust með: Hnattflug eftir Sigurbjörgu Þrastardóttur; Á stöku stað með einnota myndavél eftir Árna Ibsen og Sumir láta eins og holdið eigi sér takmörk sem er frábært bók eftir Véstein Lúðvíksson. Þar sem ég er líka svo heppin að eiga eintök af þessum bókum geta ættingjar, vinir og kunningjar fengið þær lánaðar.

Þessa stundina er ég bæði að lesa Dýrðlegt fjöldasjálfsmorð eftir Arto Paasilinna sem er full af finnskum svarthúmor og Borg eftir Rögnu Sigurðardóttur sem kemur skemmtilega á óvart.

Undir þeim bíða Ágrip af sögu traktorsins á úkraínsku eftir Marinu Lewycka og Frá gósenlandinu eftir Kirsten Hammann - en báðar voru gestir Bókmenntahátíðar í þessari viku (og ég sá þær báðar lesa upp í Iðnó). Ennþá fleiri bíða á eftir þeim og þýðir lítið að tíunda það heldur betra að slíta sig frá tölvunni yfir í bækurnar.

Veðurkróna

Eftir að hafa hlustað á ófáar vangaveltur í fjölmiðlum um óhagstæðar sveiflur íslensku krónunnar þá gerði ég uppgötvun í miðjum eldhúsverkum. Íslenska krónan er einfaldlega eins og íslenska veðrið. Alltaf að breytast og óútreiknanleg.
Í framhaldi fór hausinn á mér að fabúlera um að kannski hefur veðrið þessi áhrif á krónuna eða krónan þessi áhrif á veðrið. Auðvitað getum við hent krónunni út í vindinn og tekið upp evru en við getum ekki losað okkur við veðrið. Verst að geta ekki fengið krónufræðinga sem spá í sveiflurnar fram í tímann eins og veðurfræðingar spá í loftþrýsting og millibör.

Þegar hver millinn á fætur öðrum kemur og segir að krónan sé ómöguleg veit ég ekki alveg hverju ég á að trúa. Og spyr mig: getur verið að þeir sýni núna hjarðhegun? Byrjaði ein kindin að jarma og þá tóku allar hinar undir í kór?

Af speki

Stundum er gott að eiga Spakmælabókina þar sem má finna fræg og fleyg orð í gamni og alvöru. Því stundum þarf maður á speki að halda og í bókinni góðu er meira að segja hægt að finna glúrin spakmæli um verðbólgu. Við skulum vona að ég komist aldrei í þá aðstöðu að þurfa að nýta mér þann spakmælaflokk úr bókinni. Í ljósi útgáfubrölts sumarsins stenst ég ekki þá freistingu að birta þessi fleygu orð:

Að gefa út ljóðabók er eins og að kasta rósablaði
ofan af Mont Blanc
og bíða eftir bergmálinu.

ók. höf.

Annar ritdómur kominn í hús. Úlfhildur Dagsdóttir dæmir Fjallvegina á bókmenntavef borgarbókasafnsins (www.bokmenntir.is) - sjá hér.

Ég minnist þessi ekki að hafa nokkurn tímann þrifið af jafn mikilli gleði og ánægju og í gærkvöldi. Þessi ómælda gleði stafaði af því að loksins loksins er prófið í íslensku máli að fornu búið og nú get ég snúið mér að rykkornum (sem ekki er skortur á hér um slóðir) í staðinn fyrir wa-stofan, ija-stofna, wan-stofan og aðra won-stofna.
Hins vegar lærði ég skemmtilega ljóðrænar setningar við lesturinn mikla. Setningar á borð við ,,afturvirk fjarlíking", ,,framvirk samlögun" og margt fleira.

Í staðinn

fyrir að mæta á stórtónleikana á Laugardalsvelli í kvöld hef ég tekið þá ákvörðun að leggjast yfir forna beygingu lýsingarorða. Í kjölfarið mun ég get snúið mér að fornri beygingu atviksorða og fornafna á næstu dögum. Ég mun ekki síður svitna en tónleikagestirnir.

ATH

Útgáfu- og skáldahópurinn Nykur stendur fyrir þéttri og spennandi ljóðadagskrá á Austurvelli kl. 22-23 á Menningarnótt, laugardaginn 18. ágúst.

Eftirfarandi skáld lesa úr ljóðum sínum:

Andri Snær Magnason

Davíð Stefánsson

Emil Hjörvar Petersen

Kári Páll Óskarsson

Toshiki Toma

Sigurlín Bjarney Gísladóttir

Arngrímur Vídalín

Andri Örn Erlingsson

Nína Salvarar

Þetta er þrælgóð blanda af gömlum og nýjum skáldum - Andri Snær og Davíð hafa gefið út allnokkrar ljóðabækur, Emil, Kári, Arngrímur og Sigurlín Bjarney hafa öll nýverið gefið út sín fyrstu verk, og Toshiki Toma, prestur innflytjenda á Íslandi, mun nú í haust gefa út fyrstu ljóðabók sína, Fimmta árstíðin. Andri Örn og Nína eru svo nýjustu og ferskustu meðlimirnir í Nykri.

Allir velkomnir, aðgangur að sjálfsögðu ókeypis - kl. 22-23 á Austurvelli - rétt fyrir flugeldasýninguna.

Af Kjalvegi

Gangan um Kjalveg gekk vel en reyndi ansi vel á vöðva, liðamót og hugarfar. Að vera algjörlega síma- og fréttalaus var svolítið skrítin upplifun. Fyrsta dagleiðin var frá Hvítárnesi til Þverbrekknamúla um 13 km leið sem tók um 4-5 klst í norðan roki (og stundum moldroki). Skálinn við Þverbrekknamúla er ótrúlega notalegur og þar gátum við hvílt okkur vel, enda líkaminn eflaust í áfalli yfir óvæntu álagi. Til dæmis hef ég nýrun grunuð um að hafa farið á einhvern yfirsnúning. Á myndinni er Sólveig við vörðuna sem vísar leið að brúnni ógurlegu yfir Fúluhvísl. Á næstu mynd sést í brúna og Hrútfell gnæfir yfir. Frá brúnni var stutt í skálann.


Það voru þungir og stirðir fætur sem héldu af stað daginn eftir út í drungalegt veður og framundan um 20 km dagleið til Hveravalla. En það rættist úr veðrinu, vindinn lægði og sólin kom upp. Auk þess var landslagið mun fjölbreyttara en deginum áður og ótrúlega hressandi að stika upp brattlendi þegar maður er búinn að kjaga á jafnsléttu endalaust. Þrír hælsærisplástrar björguðu mér alveg.




Síðan komum við inn í grösugan Þjófadal og skálinn þar er ótrúlegt krútt. En við nýttum hann bara í að hita vatn á brúsa og svo var haldið áfram. Hefði ég verið sauðaþjófur hér í firndinni hefði Þjófadalur verið góður valkostur fyrir sumardvöl.

Það er algengt að heilu hestastóðin fari þessa leið og þess vegna gengum við mest í troðningum. Á vegi okkar urðu m.a. syngjandi lóur og tortryggnar kindur. Að lokum mættum við á Hveravelli og þá var ég búin að ganga í um 2 klst með þrjósku og þrautseigju að vopni. Gangan tók bara um 8 klst en það er líka alveg nóg. Á Hveravöllum beið okkar heit laug, hrein föt, grillkjöt og rauðvín.
Við fengum fínt veður (fyrir utan rokið fyrsta daginn) en daginn eftir að göngunni lauk kom rok og rigning og ekki hundi út sigandi.

Strax um kvöldið staulaðist ég um eins og farlama gamalmenni. En aðeins tveimur dögum síðar var eins og ekkert hefði í skorist - ótrúlegt hvað líkaminn jafnar sig fljótt.

Fyrsti ritdómurinn

kominn í hús. Rakst á þennan dóm Gauta Kristmannssonar á nýju bókina mína (best að opna krækjuna í Explorer).

Fjallvegir í Reykjavík komnir í flestar bókabúðir á 1900 kr. Ég sel þó beint á 1500 kr. Þeir sem vilja fá sent eintak í pósti geta lagt inn á mig og sent mér heimilisfang sitt á sigurlinbjarney@gmail.com - slíkt eintak myndi kosta 1600 kr.

Og komin

Framundan er ganga um Kjalveg hinn forna. Áttaviti og smurðar flatkökur á leiðinni í bakpokann. Við Sólveig ætlum að taka þessa 3 daga göngu á 2 dögum og sofnum vonandi ekki í hvernum á Hveravöllum. Óttablandin tilhlökkun. Alltaf gott að vita að maður hefur næga þrjósku til að komast á leiðarenda, hvað sem fætur og axlir segja.

Þá er bara að vona að hann haldist þurr.

Farin

í frí frá neti, tölvupósti, íslenskri sól og bókastússi. Töskur fullar af bókum um forníslensku, Stínu, Kjalveg og Þjáningu annarra. Danskur ís mun fullkomna þá blöndu.

Nánari upplýsingar veita loftskeytastöðvar.

Í nótt ætla ég að forðast ískrið í hliðinu og klifra yfir girðinguna

er titill á sögu sem (mér til mikillar undrunar, en það er önnur saga) er birt í kilju með nýjasta Mannlífi. Aðalsöguhetjan er gömul kona á þvælingi um landið, á flótta undan einhverju óræðu. Einu sinni áttu bréfin hennar heima inni í ólokinni skáldsögu sem grotnar nú í skúffum.

Annars eru Fjallvegir komnir í hús og dreifast um bókabúðir eftir helgina. Fyrstir koma, fyrstir fá. Seinir koma, seinir fá þó!

Ég fetti fingur út í óvænta skýjadruslu á kápumyndinni og við það frestast prentunin um viku. Vonandi ekki lengur. Þjandans þolinmæðin þrautir þrýtur að vanda?

Nú bægi ég frá mér kvöldsólinni og rýni (að fúsum og frjálsum vilja, ótrúlegt) í hljóðvörp, klofningu og stóra brottfall. Ef ég kemst í gegnum þennan forníslensku-hreinsunareld þá verður það bara Pollýönnu að þakka - en sjáum hvað setur.

! VÆNTANLEG !